مرا کسی نساخت( خدا ساخت )نه انچنان که کسی  می خواست.  که من کسی نداشتم. کسم خدا بود.کس بی کسان.او بود که مرا ساخت .انچنان که خودش خواست .نه از من پرسید و نه از ان من (دیگر)م.

چه زیبا  در قالب کلمات توصیف کرد انچه را قابل توصیف نبود .

حال من وترمه :

می خوانیم می اندیشیم می پرسیم  به من وجودمان تزریق می کنیم  انچه را در این بین  با روحمان سازگار بدانیم  روحی که خدا در ان دمید .

دوستدار شما بهار